Είναι ο βελονισμός αποτελεσματικός ως μορφή θεραπείας;

Μια επισκόπηση των επιστημονικών αποδεικτικών στοιχείων, με βάση δημοσιευμένες κλινικές μελέτες όσον αφορά στην αποτελεσματικότητα της θεραπείας με Βελονισμό, οδήγησε τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας να συντάξει έναν κατάλογο, στον οποίο κατηγοριοποιούνται οι παθήσεις στις οποίες έχει αποτέλεσμα η θεραπεία με Βελονισμό.

Παθήσεις όπως  χρόνιος μυοσκελετικός πόνος, αλλεργική ρινίτιδα, κατάθλιψη, άγχος, stress, δυσμηνόρροια, κεφαλαλγία, ημικρανίες, αρτηριακή υπέρταση, ναυτία, έμετος, ρευματοειδής αρθρίτιδα και άλλες, ανήκουν στην κατηγορία παθήσεων για τις οποίες έχει αποδειχθεί η αποτελεσματικότητα του Βελονισμού.

Παθήσεις όπως η πάρεση προσωπικού νεύρου, το βρογχικό άσθμα, ο καρκινικός πόνος, η αϋπνία, το σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών, ο σακχαρώδης διαβήτης, οι γαστροκινητικές διαταραχές, είναι κάποιες από τις πολλές όπου τα αποτελέσματα των θεραπειών με Βελονισμό είναι εμφανή, πλην όμως απαιτείται περαιτέρω κλινικός έλεγχος.

Παθήσεις όπως κώφωση, πνευμονική καρδιακή νόσος, διαταραχές των μικρών αεραγωγών, προβλήματα όρασης, είναι παθήσεις για τις οποίες υπάρχουν μεμονωμένες δοκιμές ελέγχου, που δείχνουν κάποια θεραπευτικά αποτελέσματα, αλλά η θεραπεία με Βελονισμό αξίζει να δοκιμασθεί από τον ασθενή, διότι οι συμβατικές και άλλες θεραπείες έχουν φτωχά έως μηδενικά αποτελέσματα.

Ίσως η πιο συχνή ερώτηση που μου γίνεται είναι εάν ο βελονισμός πονάει.

Η απάντηση είναι κατηγορηματικά πως όχι.

Ομάδες μελετητών δημιούργησαν μια κλίμακα μελέτης «Υποκειμενική Κλίμακα Αντίληψης του Βελονισμού δια μέσω των Αισθήσεων» με σκοπό να μελετήσουν τι ακριβώς βιώνει ο θεραπευόμενος  κατά τη θεραπεία. Η κλίμακα αυτή περιλαμβάνει είκοσι αισθήσεις, από τις οποίες έχει αφαιρεθεί ο πόνος και με αυτή τη μελέτη γίνεται εφικτή η διαφοροποίηση μεταξύ δύο βασικών αισθήσεων: του πόνου και του deqi. O οξύς πόνος προκαλείται από τη διείσδυση στο δέρμα, δεν είναι θεμιτός από τον ιατρό-θεραπευτή και οφείλεται σε απρόσεκτο και επιβλαβή χειρισμό της βελόνας. Το αίσθημα deqi που βιώνει ο θεραπευόμενος, αλλά κι ο γιατρός, συνήθως περιγράφεται από τον ασθενή, ως μούδιασμα, μυρμήγκιασμα, αίσθημα πληρότητας. Την αίσθηση αυτή μπορεί να τη βιώσει ο ασθενής κατά μήκος του μεσημβρινού ή και σε κάποιο απομακρυσμένο σημείο, είναι απολύτως θεμιτή και σύμφωνα με μελέτες, με τη βοήθεια Fmri έχει μεγάλη σημασία όσον αφορά το κλινικό αποτέλεσμα.